• Natuurlijk de veenmol te lijf

    Maria - | 11 januari 2022

De meest excentrieke bewoner van de Krimpenerwaard

Hoewel de veenmol een vrij zeldzaam soort schijnt te zijn, hij staat zelfs op de lijst van beschermde soorten, is hier niets van te merken in de veenrijke polders van de Krimpenerwaard. De veenmol, ook wel molkrekel of aardkreeft genoemd (die namen doen sowieso meer recht aan zijn excentrieke look), zijn ze in het veenweidegebied geen ongewone verschijning. Wie nog nooit een veenmol heeft gezien, vermoedt sowieso dat het gaat om een exotisch creatuur. Rekening houdend met het feit dat de veenmol houdt van de zachte veengrond in de buurt van water, is het niet geheel onverwacht dat de veenmol in de Krimpenerwaard geen zeldzaam geval is. Een plaag wil ik het niet noemen, maar de definitie forse overlast wanneer de veenmol huishoudt in je moestuin is zeker geen understatement.

Foto van Tuindingen

Zijn gang laten gaan?

De veenmol doet zijn naam eer aan in Berkenwoude. Hij vertoeft graag in het veen en graaft zich door die heerlijke, vochtige bodem heen. Veenmollen behoren tot de familie van de krekels en zijn echte gravers. Al gravend banen ze zich een weg door de tuin heen op zoek naar insectenlarven, wormen en rupsen (van dat laatste merken we helaas niets) en komen uiteraard onderweg een hoop sappige plantenwortels tegen die eveneens vrolijk worden doorgeknaagd. Ze laten een spoor van dode planten achter met van die typische, zichtbare holletjes in de grond. We zijn gesteld op biodiversiteit, voelen ons vereerd dat de veenmol ook hier zijn plek heeft gevonden, maar gezien het tempo waarmee hij zijn weg eet door onze moestuin, hebben we na wat wikken en wegen toch besloten hem niet helemaal zijn gang (letterlijk) te laten gaan. We bezinden ons op een plan van aanpak.

(foto van landschapsbeheer Zeeland)

In de nesten zitten

Een veenmolvrouwtje maakt een nest met 200 tot 300 eitjes (en het duurt vervolgens tot wel 2 jaar voor de eitjes zijn uitgegroeid tot volwassen veenmollen). De moeder zoekt een zonrijk plekje voor het nest, waarbij de diepte kan varieren tot net onder de grond tot wel 35 centimeter en ze zelfs haar nest hoger en lager laat varieren. In ons geval zat ik letterlijk in de nesten; terwijl ik onkruid aan het trekken was tussen snijbonen trof ik een wel heel bijzonder tafereel. Ik ben bekend met veenmollen, weet dat ze in de moestuin zitten, maar het duurde even voor ik dit geheel kon definieren. Een nest met zowel eieren als nimfen van de veenmol. Voor alles is een eerste keer en nu was het een geluk bij een ongeluk dat we dit nest direct konden ruimen, maar je kunt ze dus ook actief zoeken in de buurt van afgestorven loof en holletjes. In ons geval scheelt het misschien wel 200 veenmollen en daarmee (mogelijk) 17 weggevreten bonenplanten, 13 mislukte erwtenoogsten en een heel veld vol verdord wortelloof.

(Puntje bij het p)aaltje

Waar het ene jaar de veenmollen elke zomeravond vrolijk fluiten en de schade te overzien is en we het op zijn beloop laten, hebben we tot nu toe één jaar (om nog enige oogst te redden) moeten ingrijpen. Sowieso strooien we onder geen geding met potten insectenverdelger, zogenaamde biologische (gif)korrels of bestrijdingsmiddelen in poedervorm in de rondte, dus verdiepten we ons in de wonderlijke wereld van de veenmol en zijn plek in het ecosysteem en het voedselweb. Er blijkt een vrij eenvoudige, natuurlijke aanpak: parasitaire aaltjes, zogenoemde nematoden. De natuurlijke bestrijders van de veenmol. We bestelden een zakje met onzichtbare beestjes (want zo klein zijn ze), vermengden ze in de juiste verhouding met water in gieters en deden een rondje gieteren in de getroffen bakken. Dit had voldoende positief effect: de plaag werd overlast en de overlast werd enkel nog zichtbare aanwezigheid. Daar kunnen we mee leven, want ergens is het natuurlijk best wel tof de meest spectaculaire geleegpotige in grote getalen in de achtertuin te hebben en bij zonsondergang te genieten van een tjirpend veenmollenkoor.

Bronnen

 

 

Kijkje in ons dagelijks leven?

Een kip slachten: van A tot Z
Maria - | 23 mei 2022
We doen het graag zelf. Kippen houden, kuikens grootbrengen en kippen slachten om vervolgens eigengemaakte kippensoep te maken. In deze blog nemen we je mee in de stappen van slachten van een kip.
Kalkpoten: raak de schurftmijt kwijt
Maria - | 21 mei 2022
Voor wie weet dat de kalkpoten bij kippen eigenlijk wordt veroorzaakt door schurftmijt, is het er vast over eens dat kalkpoot een behoorlijk aangename aanduiding is van deze aandoening. Enfin, deze mijt zijn we liever kwijt! Lees in onze blog de natuurlijke aanpak van de schurftmijt.
Help! Bloedluis in het kippenhok
Maria - | 17 mei 2022
Wie kippen houdt komt ongetwijfeld in aanraking met ziektes en plagen. Van kalkpoten tot bloedluis tot ratten in het hok. Je hoeft geen halve dierenarts te zijn om kippen te houden, maar niet alles in het hok kan je op zijn beloop laten gaan. In deze blog: hoe pak je bloedluis aan.
Onze siroop van paardebloem
Maria - | 05 mei 2022
De laatste zondag van april is het 'dag van de paardenbloem'. Geheel terecht dat dit wonderlijke plantje een eigen dag heeft, want - zoals die commercial van de radio zegt - wie maar lang genoeg gewoon blijft, wordt vanzelf bijzonder. In deze blog ons recept voor paardenbloemenlimonade.
Houtsnippers: hoe het bruine goud de grijze tegel vervangt
Maria - | 26 februari 2022
Houtsnippers zijn functioneel en een zeer mooi bijproduct van dat wat reeds aanwezig is op ons erf: hout. Hout van gerooide bomen, geknotte wilgen en afgewaaide takken. En met honderden bomen is er - naast hout voor de warmte binnen - voldoende over voor snippers buiten. Dat snijdt hout!
8 redenen om kippen te houden
Maria - | 31 januari 2022
Er zijn heel veel goede redenen te bedenken om kippen te houden, zéker als je op het platteland woont. We waren er ook als de kippen bij met de kippen toen we hier jaren terug gingen wonen. In deze blog geven we je 8 redenen om kippen te houden.