Industriekip of huiskip: het kip en ei verhaal

Het kip en ei verhaal… Het ei is een van de wereldwonderen in de keuken – en in de natuur. Zijn simpele, evenwichtige vorm herbergt een prachtige transformatie: van een nietszeggende zak voedingsstoffen naar een levend dier. Het ei heeft een grote rol gespeeld in de mythologie en stond symbool voor de raadselachtige herkomst van het leven. Eieren vandaag de dag wekken deze gevoelens in het allerminst op. Het ei is van wonder getransformeerd tot een industrieproduct. Een industrieproduct dat zo vertrouwd is geworden, dat het onzichtbaar lijkt geworden.

 

Van boerderijbeest naar industriebeest

Het kippenei stamt af van de Gallus Gallus (de kip-zelf). Het vertrouwde beest op het boerenerf is niet de werkelijke oorsprong van de kip. De kip was een wild exotisch beest in de oerwouden. De verre voorouders waren tropische vogels die zich hadden gevestigd in India en Zuidoost Azië. Hedendaags is de vertrouweling ook niet meer op het boerenerf te vinden. Het boerenbedrijf verloor haar vertrouwelingen aan de pluimvee-industrie. De schaalvoordelen kwamen opzetten. Dan heb ik het niet over de betere kwaliteit schalen van de eieren, maar in de zin van op grote schaal produceren. In een korte tijd worden er massale hoeveelheden eieren geproduceerd. Een verzorger is genoeg voor 100.000 dieren en 1 kilo eieren wordt tegenwoordig geproduceerd van minder dan 3 kilo voer.

Industrie kippen

De kaalgeplukte legkip

Een normale legkip komt uit een broedmachine, eet voedsel dat grotendeels uit een laboratorium komt en leeft op roosters en legt een jaar lang eieren in een verlichte ruimte – gemiddeld 250-290 eieren producerend! -.

De meeste vogels leggen een vast aantal eieren per keer, ongeacht wat ermee gebeurd. De kip is een ander geval. Een kip is een onbepaalde legvogel. Dit beestje gaat door met leggen tot een bepaald aantal eieren in het nest ligt. Als een ei door een roofdier wordt weggenomen, dan legt de kip een ander ei om het te vervangen. Daar kan ze eindeloos mee door gaan, totdat het haar miezerige bestaan het leven geeft. De kip wordt zodanig kaalgeplukt door roofdieren (de mens), dat de kip geen ‘levend wezen meer is, maar slechts een element in een industrieel proces dat eieren voortbrengt’.

 

Industrialisering, de nachtmerrie van het ei

Het industriële tijdperk was gunstig voor de kwaliteit van de eieren betreft het transport. Eieren worden direct na de leg koel bewaard en met snelle en koele vrachtwagens verplaatst naar de supermarkten. Alleen de industrialisering heeft ook nadelen meegebracht voor de smaak van het ei. De dooier is een schatkamer vol brandstof die de kip uit zaadjes en blaadjes heeft gehaald. Tegenwoordig wordt deze schatkamer opgebouwd met soja en vismeel die de kwaliteit van het ei doen aantasten.

 

Industrialisatie, de nachtmerrie van elke kip

Het ei is een nietzeggende zak voedingsstoffen, maar de kip is een wel ietszeggend levend diertje. De kip kan kakelen, maar heeft geen stem. Daar heeft de mens gretig gebruik van gemaakt. De afstammelingen van de Gallus Gallus zijn geworden tot biologische machines die nooit het zonlicht zien, nooit in het stof scharrelen en niet meer dan vijf centimeter bewegingsvrijheid hebben.

Daarom kwam de scharrelei opzetten. Kleinschaligere bedrijven waar kippen ‘vrije uitloop’ hebben en ‘biologisch voer’. Deze termen zijn vaak misleidend. Een ‘scharrelkip’ heeft net paar centimeter ruimte meer. De praktijk van de industrialisatie lijkt zich voort te zetten, maar dan in een mooi ander jasje.

 

De legkip terug naar de ‘huiskip’

Het jasje van misleiding is bedrieglijk. Wanneer koop je eerlijke eieren? Een lastig te beantwoorden vraag. De voedingsindustrie laat ons graag met de minste kosten en met omslachtige communicatie weten dat zij het hartstikke goed doen. Wij laten graag zien dat wij met iets meer kosten en transparante communicatie het wél hartstikke goed doen.

Wij hebben de industriekip teruggebracht naar het boerderijkipje. Op het erf lopen er zo’n twintigtal kippen rond. In tegenstelling tot de legkip geven wij onze huisdieren geen soja of vismeel, maar kwalitatief hoge kippenvoer en restanten van ons voedsel (kippen zijn namelijk alleseters). De kippen hebben veel bewegingsruimte en hebben zowel een binnen- als buitenhok. Onze kipjes leren de zon wel kennen en kunnen op hun eieren broeden. Zo nu en dan hebben we opeens een geel donzig kuikentje erbij. Om de kippen te behoeden voor doodbroeden, halen we eens in de twee dagen de eieren op.

We geven onze kippen misschien geen naam, vertroetelen de beestjes niet – daar zitten ze waarschijnlijk niet eens op te wachten -, maar gunnen ze graag een gewoon kippenleven. Oké en vooruit, wij kunnen genieten van heerlijke eieren. Geproduceerd door eerlijke kippen met écht voer. Dat proef je!

 

 

 

Bewaren