Kriebelbeestjes: thuisonderwijs met kleuters ten tijde van Corona

Nog voordat werd besloten dat de scholen dicht zouden gaan, wisten wij al dat onze kinderen de komende weken zouden thuiszitten. Samen met de oudste twee, Manasse (4) en Amos (6) hebben we een plannetje gemaakt op die ene zondagmiddag ergens half maart, voordat de wereld echt helemaal zou gaan veranderen. We zouden aan de hand van thema’s gaan werken en zij bedachten een heel rijtje thema’s, waaronder: kriebelbeestjes. Het bijzondere beestjesboek van Yuval Zommer bood die inspiratie en natuurlijk de tuin waar genoeg in de ontdekken is.

Naast een bijna-fulltime werkweek, een groot huishouden en de dagdagelijkse dingen, kwam dan ook nog het voorbereiden van de lesjes en het thuisonderwijs. Want er was een strak oppasschema gemaakt, met wie welke dag het onderwijs zou verzorgen, en dat maakte mij een bijna-volwaardige kleuterjuf die elke avond tot laat bezig was met het lesje van de dag daarop voor te bereiden voor de papa, opa of tante die het zou gaan verzorgen.

Hoewel het een heel lelijk document is, heeft het hier handvatten geboden om aan de slag te gaan. Van knutselen, tot kriebelbeestjes zoeken, een wormenbak maken en gedroogde insecten eten. Onderstaand een kleine preview.

Misleidend etiket, oorsprongsmarkering

Land van herkomst, niet de oorsprong

Ik was goed bezig met het consumeren van lokale producten middels de oorsprongsmarkering. Producten keek ik na op land van herkomst. Hoe dichterbij, hoe beter. Minder voedselkilometers, schoner milieu en verser voedsel! Althans, dat dacht ik… Ik kwam erachter dat het weer een nieuw wapen was van voedselproducenten om hun producten mooier af te schilderen. Het land van herkomst? Niet de oorsprong.

De paradoxale tegenstelling

Klinkt als een discrepantie op zich. Tomaten uit Spanje komen toch echt uit Spanje? Abrikozen uit Frankrijk komen toch ook bij die Fransen vandaan? Het staat op het etiket en het etiket is heilig. Toch? Niet wat voeding betreft. Het land van herkomst zegt niet veel over het desbetreffende product. Jouw heerlijke Limburgse asperge soep komt linea recta uit Frankrijk. Die heerlijke Hollandse snoeptomaatjes elke dag op je boterham met oude kaas? Komt gewoon uit Spanje. Ik vroeg me verward af hoe dit kon.

Ik ging op onderzoek uit en onthulde een nieuwe leugen van de producteisen: de oorsprongsmarkering. Deze markering op het etiket moet verwijzen naar het land waar het product geheel en al is vervaardigd of naar het land waar het product een laatste ingrijpende bewerking heeft ondergaan (RVO). De misleiding zit in het gedeelte: het land waar het product een laatste ingrijpende bewerking heeft ondergaan. Misleidend etiket

Mijn heerlijke Nederlandse kip kwam uit Polen. Aangezien de laatste bewerking van de Poolse kip had plaatsgevonden in Nederland, werd mijn Poolse kip omgedoopt tot een Nederlandse kip.

De Portugese Chinees

Om deze situatie te verduidelijken haal ik er graag een volstrekt ander extreem voorbeeld bij om deze frappante situatie op te helderen. Een geboren en getogen Portugees doet zaken in China en reist om de zoveel tijd heen en weer. Oppassen geblazen natuurlijk. Er hangt een fikse boete boven het hoofd, wanneer je als – niet Chinees zijnde – over de 6 maanden in China zit, ongeacht de reden. De Portugees gaat per ongeluk over het limiet heen, krijgt een fikse boete en dat niet alleen… Het Portugese paspoort is ingetrokken en hij krijgt er een Chinees paspoort voor terug. De Portugees is Chinees. Zijn cultuur met de bijbehorende geschreven en ongeschreven regels zijn door en door Portugees. Het enige Chinesige wat hij bezit is het paspoort.

Een Poolse kip maak je niet Nederlands door in Nederland de kip te bewerken met antibiotica en Portugese snoeptomaatjes maak je niet Hollands door ze in Nederland te verpakken.

De nuancering van de markering

Ondanks deze ogenschijnlijke zeer vreemde situatie lijkt het me goed om enige nuance aan te brengen. Het feit dat het ‘land van herkomst’ wordt vermeld is al een goede vooruitgang. Het is goed dat de laatste bewerkingsplaats wordt vermeld. Alleen het werkelijke land van herkomst ontbreekt… De weg naar transparantie is al geopend, alleen het lijkt nog niet echt het rechte pad te zijn.

De (v) oorsprongsmarkering

Het plan voor herkomstetikettering voor alle typen producten lijkt gesneuveld en voedselproducenten kunnen hun bewerkte producten nog steeds verantwoorder en mooier voordoen dan dat ze daadwerkelijk zijn middels de voorsprongsmarkering. Dat vind ik misleidend. Helaas niet volgens de Reclame Code Commissie (22 juli 2011, dossiernr. 2011/00544 Honig). Ook al komen toevoegingen in een product uit de hele wereld, reclame maken met ‘lokale’ herkomst is volkomen legaal.

Wat ik nu doe tegen deze misleiding? Niet bij de pakken neerzitten in ieder geval, uit welk land deze pakken ook mogen komen. Vlees? Dat halen we tegenwoordig bij de boer om de hoek. Groenten en fruit? In dit kleine dorpje staan er met grote regelmaat kraampjes met voedingswaren uit eigen tuin. Kaas en melk? Uiteraard, dat halen we bij de boer. Eieren? Wij hebben onze lieve eigen kipjes. Zo weet ik zeker dat het land van herkomst echt Nederland is!

Lees hier meer over onze keus voor kippen

Bewaren

Bewaren

Biologisch eten

Infographic: Waarom biologische voeding eten

Waarom biologische voeding eten? Een vraag die veel mensen zichzelf stellen. De aankoop van biologische producten is gigantisch gestegen. De redenen van de biologische consumenten variëren evenzo. Er zijn motivaties die refereren aan gezondheid, omgeving, dierengezondheid, maar ook aan het sociale aspect. Soil Association deed onderzoek en achterhaalde de beweegredenen van biologische consumenten.

De beweegredenen: waarom biologische voeding?

  • 49% gelooft dat biologische voeding gezonder is (75% van de biologische consumenten gelooft dat biologische voeding gezonder is)
  • 75% van de onderzochte consumenten (en zo’n 88% van de biologische consumenten) gelooft dat biologische producten beter zijn voor het milieu en omgeving
  • 52% van de consumenten (waaronder 72% van de biologische consumenten) geloven dat biologische voeding voordelig is voor het dierenwelzijn.
  • 95% gelooft dat organische voeding minder pesticiden en additieven bevat
  • 72% van de onderzochte consumenten geeft aan dat biologische voeding beter smaakt

De verdere belangrijkste bevindingen zijn te vinden in The Organic Farming Report.

Zie de infographic voor de visualisatie van de beweegredenen van consumenten over waarom biologische voeding gekozen wordt.

 

Waarom mensen biologisch kiezen, Waarom biologisch eten

 

Bewaren

Bewaren

Voedselverspilling voorkomen

Voedsel verspillen? Zonde! Volg deze tips.

Het is uitgegroeid tot een groot vraagstuk: voedselverspilling. Niet vreemd ook, het eten loopt de spuigaten uit en de voedselverspilling houdt niet op bij de landgrenzen. Sinds begin dit jaar zijn er betrouwbare cijfers over onze voedselverspilling. In de EU wordt er jaarlijks aan 88 miljoen ton voedsel weggegooid met een waarde van 143 miljard euro. De 88 miljoen ton verspild voedsel in de EU komt overeen met 20% van de totale hoeveelheid voedsel die jaarlijks geproduceerd wordt.

Anno 2016 is het echt ‘not done’ om voedsel weg te gooien. Toch ben ik benieuwd wat de foodwaste facts aan het eind van dit jaar zijn. Al minderen we met zeker de helft, dan verspillen we nog steeds 44 miljoen ton voedsel teveel.

 

Tips: voedselverspilling voorkomen

Onze ogen zijn groter dan onze maag. Een spreekwoord waar ongeveer iedere westerling zich aan schuldig maakt. Op dit moment zijn onze ogen zo groot als ons hoofd zelf en is onze maag een niet opgeblazen ballon. Tijd om onze ogen en maag weer in balans te brengen. Dat betekent niet de hoeveelheden voedsel naar binnen werken om de maag op te rekken. Het betekent beter omgaan met je voeding en minder snel naar de vuilnisbakkerij grijpen wanneer je etensresten over hebt.

Voedselverspilling voorkomen betekent voor mij:

  • Mijn eten slim bewaren. Zet de minst houdbare producten voorin de koelkast en de meest houdbare producten achterin. Bewaar producten op de juiste plek. Dat betekent dat je goed moet weten welke producten wel in de koelkast moeten en welke producten niet.
  • Vers eten gauw opeten. Ik bewaar mijn vers gekochte aubergines niet tot aan het eind van de week. Dan zijn ze alleen nog maar goed voor de composthoop. Uiteraard zorgt het voor vruchtbare mest, maar ik vul er liever mijn maag mee.
  • Restjes nooit en dan ook nooit weggooien. Als ik soep over heb of rijst en groenten van de maaltijd dan bewaar ik de restjes nestjes in de vriezer of in de koelkast. Gaat het echt om een minimaal beetje, dan geef ik het aan de kippen of het konijn. Die eten voor je neus alles op wat ze maar voorgeschoteld krijgen.
  • Oud fruit gebruiken voor een smoothie. Ik hou echt van smoothies. Ik maak ze met avocado, banaan, meloen, aardbei of spinazie en dergelijke. Heerlijk. Je kan variëren en het is nog gezond ook. Oud fruit ziet er niet smakelijk uit, maar kun je goed gebruiken in een smoothie. Na er met een blender erdoorheen te zijn gegaan zie je echt niet meer het verschil tussen de blubber in schil en de blubber in je beker.
  • Groente met een vlek krijgt in mijn soep een plek. Groenten krijgen algauw vlekjes. Dat betekent niet meteen dat je met het eerste het beste vlekje meteen dood neervalt als je dat opeet. Integendeel, vaak is de groenten gewoon goed. Ik gooi de groenten door een soep en heb geen last meer van vlekjes op de groente.
  • Een boodschappenlijst gebruiken. Boodschappen doen met een lijstje (en je daar strikt aan houden) maakt dat je minder koopt. Door precies uit te rekenen wat ik die week nodig denk nodig te hebben, koop ik nooit teveel. Extra tip: ga nooit met honger boodschappen. Raar maar waar, je koopt onbewust veel meer wanneer je met een rammelende maag door de winkels loopt.

 

Voedselverspilling voorkomen
Voedselverspilling voorkomen