IJsland 2019.

De hike vakantie 2019 was onvergetelijk. De geplande route in het oosten van IJsland (Lónsöræfi en omgeving) – grotendeels off trail – was een trail met verrassingen. Het back-to-basics brengt je terug naar de Piramide van Maslow naar de onderste laag van je bestaan: ademhalen, eten, drinken, slapen, kleden (warmte) en onderdak.

Zero: De elektrische motor

Een groot deel van de kilometers die ik rij, worden afgelegd op de motorfiets. Veel zakelijke ritten naar opdrachtgevers in Utrecht, Apeldoorn, Amsterdam, Rotterdam en Den Haag, zijn op een tweewieler. Behalve tijdswinst, op-tijd garantie en veel rijplezier is het zakelijk motorrijden goedkoop – je hebt immers geen bijtelling.

De afgelopen 10 jaar waren dat vooral zware motoren, zoals de BMW K1300GT en een Harley Davidson Night Rod, hier op foto tijdens een ritje door de polders bij Bilwijk/Stolwijk.

Harley Night Rod Special

Zero SR
Sinds 2017 moest ook de benzinemotor eraan geloven, en heb ik bij Motoport Rotterdam een Zero SR gekocht. Ruim 150Nm koppel (over gehele toerental), 70pk en een actieradius van ruim 250 km. En weer €40 omzet per week minder voor Shell.

Zero SR, volledig elektrisch en thuis aan de zonnestroom

Actieradius
Standaard wordt de Zero SR uitgeleverd met een een 13kWh Li-Ion accu. Als je heel rustig rijdt in de zomer, niet harder dan 80 km/u gaat en niet te snel accellereert, haal je de 200 kilometer actieradius. In de praktijk was ik blij als de accu nog 1% batterij over had na een rit Capelle-Amsterdam.

Onder de ‘tank’ is nog ruimte beschikbaar. Deze kan gebruikt worden voor een snellader, waarmee je met drie fases kunt snelladen, óf ene PowerPack: een extra Li-Ion batterij van bijna 3kWh waarmee de standaard actieradius 30-50 kilometer groter wordt.

Omdat tussentijds laden nog steeds onhandig veel tijd kost, en ook buitenproportioneel duur is in vergelijking met thuis laden, is deze ruimte gebruikt voor de PowerPack.

Kosten
Behalve de aanschafkosten (ex btw), € 10.500 voor het showroommodel van de Zero SR, € 2.516 voor de extra PowerPack batterij en een paar honderd euro om de standaard meegeleverde maar voor weggebruik waardeloze Pirelli banden te vervangen, kun je Zero wel heel letterlijk nemen.

Een ritje Amsterdam kost:
– €0 brandstof (klein uurtje laden via zonnepanelen)
– €0 wegenbelasting
– €0 parkeerkosten (stoep is gratis)
– €0 bijtelling (geen privégebruik IB)
– 0 gram CO2
– 0 vertraging door files

Inmiddels, een goed jaar verder, prijkt er een 12.000 km op de teller, zijn de kosten voor onderhoud, brandstof, parkeren en bijtelling tot nu toe beperkt gebleven tot € 0, en het onderhoud tot dat ene setje banden.

Performance
De Zero oogt onschuldig, maar vergis je niet. In ruim tweeënhalf seconden ga je van 0 naar 100 km/u, zonder snerpende motor, gierende banden en ronkende uitlaat. Extreem snel accellereren gaat zo moeiteloos, dat het de standaard manier van optrekken wordt. Overal is het oneindige koppel aanwezig, zonder je druk te maken over je versnelling of koppeling. En zolang je geen hoge snelheden wilt rijden op de snelweg (wat met zo’n naked bike toch niet heel comfortabel is), kun je die >1000cc prima missen en krijg je er veel (stil) rijplezier voor terug.

 

Luchtopname van het perceel

Het gras bij de Buuren is écht groener

Een beeld zegt meer dan 1.000 woorden. Daarom in deze post alleen maar een paar foto’s waarin we de indeling van het perceel toelichten en laten zien hoe wonen, het houden van dieren, het telen van gewassen en het energie-neutraal inrichten vorm heeft gekregen.


Mark

Ik ben getrouwd met Hellen, heb zes prachtige kinderen tussen de 16 en 28 jaar en een groeiend aantal schoon- en kleinkinderen. Verder: gedreven en pragmatisch, onrustig met tijd voor alles, conflict-mijder maar niet risico-mijdend, levensgenieter met besef van tijdelijkheid. Op zoek naar transities in de samenleving in de meest brede zin: monetair en economisch, agro en food, care en cure, energie en water, milieu en klimaat, onderwijs en arbeid, singulariteit en technologie. Geboren in 1968, opgegroeid in Capelle aan den IJssel. Na afronding van het VWO het bedrijfsleven ingestapt en mijn passie voor werk en ondernemen gecombineerd met een onverzadigbare leergierigheid. Volgens anderen geboren met een digitaal gen, waardoor digitale innovatie en het integreren van technologie, marketing en communicatie een vanzelfsprekendheid is. Naast het geven van strategisch en online advies aan tenminste 50 van de grootste werkgevers, geef ik als partner en managing director leiding aan Maximum Alliances, een toonaangevend arbeidsmarkt communicatie advies bureau in Nederland.

Off-grid boven de poolcircel

Zeven backpacks met eten, kleding en alles wat nodig is om een week te overleven op de Lofoten (Noorwegen). Een aantal net onder de grens van 23 kg van de ruimbagage.

We vinden het een goede jaarlijkse gewoonte om een aantal dagen ‘off grid’ te zijn. Overleven in een omgeving zonder bebouwing, zonder telefoondekking, zonder campings.

Met ca. 350 inwoners per vierkante kilometer is het goed toeven in de Krimpenerwaard. Berkenwoude komt niet boven de 125 en is daarmee dunner bevolkt dan Drenthe en Friesland. Maar het haalt het niet bij de eilandengroep Lofoten in de Noorse Zee. Er wonen minder mensen dan in Krimpen aan den IJssel, maar wel op ruim 1.200 km. Met scherp ingesneden fjorden, verlaten stranden en ongerepte natuur de ideale omgeving voor een hike vakantie.

In deze post tref je een fotoverslag van onze reis naar de Lofoten.

De auto in alle vroegte gedropt op Schiphol bij P6 Valet Parking.

De reis naar de Lofoten gaat over drie vluchten (A’dam – Kopenhagen – Oslo – Bodø), en een vier uur durende overtocht naar Moskenes.

We lopen ’s avonds laat naar het huis in Reine, dat we o.a. gebruiken voor de eerste en laatste nacht.

De volgende ochtend lopen we naar Munkebu. Het is droog, maar instabiel weer. De aarde is verzadigd met water van het vele (smelt)water en de regen.

De sfeer zit er lekker in.

Eten: dagelijks worden er duizenden calorieën aan noten, gedroogd fruit, noors brood en eigengemaakte beef jerky gegeten. Tip: in de droogoven gedroogde sukade is onovertroffen lekker vlees om mee te nemen.

De laatste resten sneeuw. En tevens het moment dat we met de hoofd in de wolken gaan.

Het zoeken naar een goede plek voor de tipi is altijd weer een uitdaging. Lijnen uitzetten en hopen dat je niet met je rug op een kei ligt, of met je hoofd lager dan je voeten.

Tentdoek vastzetten en dan..

Het resultaat. Met uitzicht op een van de vele bergmeren.

Alhoewel de zon niet ondergaat in dit jaargetijde op de Lofoten (het is 24 uur per dag echt licht), koelt het wel af. De leefruimte is beperkt, maar het is altijd vette lol met elkaar.

De volgende ochtend startte redelijk goed. De tipi staat op een van de mooiste plekken waar we ooit wildgekampeerd hebben. Het plan was om door te trekken naar de top van de Hermannsdalstinden maar de regenbuien kwamen in rap tempo aanwaaien.

De volgende dag was het begin van een regenbui die meer dan 80 uur aanhield. De trail was glad, nat en steil!

Bij gebrek aan comfortabele stoelen improviseren we zitplekken.

De langste dag brengen we door op en rond het Bunes strand. De zon houdt zich schuil achter de wolken dus het ‘midzomernachtsgevoel’ was ver te zoeken.

Mooie stoere dochters. Aan het begin van de lange trail van Kjerkefjorden naar Kvalvika.

Vrijdag, de tocht van Kjerkefjorden naar Kvalvika. Een lange tocht, die we die dag niet zouden afronden. Kilometers lopen door moeras, over rotsblokken en off-trail trajecten.

Elke stap zakte je minstens enkeldiep weg. En degene die voorop liep, met regelmaat kniediep! Aan het einde van de dag komen we nog drie hikers tegen; ze waren al 9 uur onderweg, vanaf ons beoogde eindpunt voor die dag..

Na 8 uur waren we net over de helft. Op ongeveer het enige droge plekje van de afgelopen 10 kilometer zetten we de tipi op. Passen en meten. De twee stenen (Klaas en Henk) zijn deze nacht te gast in de tent. We schikken nog wel wat ruimte in.

De volgende dag lopen we naar Kvalvika. Nadat we onze zeiknatte bergschoenen hebben uitgedaan, wil niemand meer naar buiten.

De laatste wandeling; omdat we een dag zijn uitgelopen, besluiten we door te lopen naar Ramberg. De wandeling is grotendeels langs een (on)verharde weg maar na dagen ploegen door een taai landschap, vinden we het wel best.

Eindpunt Ramberg. Marthin, de eigenaar van het huisje haalt ons in twee shifts op en rijdt ons terug naar Reine.

Trots op het gezin dat zo gek is om mee te lopen door weer en wind, met zware bepakking en zonder enig comfort!

zonnepanelen

De energie installatie en de investering in hapklare brokken

Om de installatie op een visuele manier weer te geven, is er een situatie-schets gemaakt waarbij zowel de gebouwen als de daarin geplaatste technische componenten zijn weergegeven.
De schets geeft zowel een overzicht van de warmte-installatie als de PV-installatie.

Momenteel hebben we vier circuits met zonnepanelen. Dat lijkt overkill, maar het is enerzijds om de selectiviteit te borgen (de ‘afzekering’ van de groepen), anderzijds omwille van redundantie en afhankelijkheid van andere componenten (zoals de PV-boiler).

De volgende zonnepaneelsystemen zijn opgebouwd:

  1. 72 monokristallijne SolarWatt panelen van 280Wp voorzien van 72 SolarEdge optimisers, verdeeld over drie dakdelen. Afgemonteerd op een SolarEdge 16K omvormer. De omvormer kapt het PV-vermogen af op 16.800 Watt en verdeeld dit over drie fases, waardoor er maximaal 5.800 Watt per fase wordt opgeleverd en er met 3x25A kan worden gezekerd.
  2. 9 monokristallijne SolarWatt panelen van 280Wp voorzien van 9 SolarEdge optimisers. Afgemonteerd op een SolarEdge SE3000 omvormer die de stroom teruglevert op de eerste fase.
  3. 6 monokristallijne panelen van 250Wp die een Nibe PV-boiler verwarmen. Als de 120 liter water boven de 60º is, schakelt een relais de zonnestroom om naar een SMA Sunny Boy 1.5 omvormer die de stroom levert op de tweede fase.
  4. 15 monokristallijne SolarWatt panelen van 280Wp, verdeeld over 5 parallele strengen van 3 panelen. Deze panelen zijn niet gekoppeld aan een omvormer maar aan een Victron Bluesolar MPPT laadcontroller 150V/100A die met een Victron Multiplus omvormer/lader een 48V Li-Ion accu laadt. Als de accu volgeladen is, wordt het surplus teruggegeven aan het grid op de derde fase.

Voor de warmte installatie wordt ook gebruik gemaakt van vier verschillende systemen, die uiteindelijk allemaal zijn aangesloten op het centrale Ochsner buffervat van 800 liter:

  1. 60 Varisol (Kingspan) heat pipes, waarvan 30 aan de oost- en 30 aan de westzijde van de woning. Via pompen en warmtewisselaars wordt de warmte overgebracht naar het buffervat.
  2. Een Ochsner Mini lucht-warmtepomp die overtollige warmte afzuigt en deze met ca. 400% rendement (COP 4.2) omzet naar warm water tot maximaal 55º
  3. Een Remeha Calenta 40c combiketel met een naverwarmer voor sanitair water en 35kW voor ruimteverwarming via vloerverwarming, radiatoren en convectoren
  4. Een 40kW houtvergasser met extra buffervat voor het opstoken van het kaphout, afkomstig van de ca. 50 bomen op het terrein (planning 2019)

zonnepanelen

Sanitair water wordt onttrokken uit de warmte van het buffervat via een 50kW warmtewisselaar en in de periode oktober-april naverwarmd tot ruim 40º via de ketel. In de zomermaanden leveren de warmtepomp en heat pipes meer dan voldoende warm water op voor de hot fills van vaatwasser en wasmachines, en het huishouden van 12 personen.

De totale investering – op drie nullen afgerond – voor bovenstaande installatie bedraagt circa:

Buffervat 1.500
Warmtepomp 2.500
Grundfoss pompen 1.000
Regin regeltechniek 2.000
PV boiler 1.000
Remeha ketel 2.000
Kingspan heat pipes 8.000
SolarEdge omvormers 2.000
SMA omvormer 1.000
Victron installatie 4.000
LG Chem accu 6.4kWh 4.000
SolarEdge optimisers 4.000
SolarWatt zonnepanelen 28.000
Overige materialen* 16.000

Totaal exclusief montage 77K
Verbouwing en montage 23K
Totaal 100K

* fittingen, ventielen, kleppen, expansievaten, bevestigingsmaterialen, bedrading, aftappers, regelelementen, verdeelkasten, trafo’s, pvc,